strikkelaurdag.

sofies hage og sol. laurdag skulle bli ein fin dag, bestemte eg meg for. den byrja litt ubestemmeleg og med ein liten klump i magen, så for å bli kvitt klumpen måtte eg gå tur til mathallen og kjøpa eple-te og makronar til ingvild. å gi gåver gjer meg alltid så glad! eg hadde kjøpt eit blått minihespe frå vilde som ropte namnet hennar på oslo strikketreff. så tusla eg for å møte ho på bjølsen. sofies hage og sol.
me satt oss ned på sofies hage. altså, ingenting gjer meg så glad som ho her.
sofies hage og sol. eg var der, òg. og strikka, sjølvsagt. sofies hage og sol.
#einkopptetakk.
sofies hage og sol. og ingvild åt den finaste pannekakekreasjonen ever. sofies hage og sol.
den ovenfraogned-gensaren ho strikkar på blir så himla fin at eg strever litt med å ikkje strikka ein til sjølv. men det får venta litt.
sofies hage og sol.
me hadde sol og ljos og la finfine planer for komande månader. (og er ikkje gensaren ho har på seg fin??) planer som får meg til å smila. og dét, det er fint det.

Advertisements

eit nytt strikkeår.

pink.
2017. eit nytt strikkeår. nye, hårete mål for korleis garnlageret skal sjå ut om litt over 300 dagar. i 2016 kom det inn vanvittige mengder garn, men frå mai gjekk lageret litt nedover. då registrerte eg alt eg hadde i eit excel-ark, samt på ravelry (med bilete og det heile). sistnemnte er himla greit; no kan eg sjå alt garnet mitt uansett kor eg er. det gjer det lettare når eg skal finna ut kva eg skal strikka med det.

1. januar hadde eg 22.454 kg garn på lager. det er mykje. det er ikkje talet i seg sjølv som skrøymer meg, det er kor mykje eg kjøpte og kor lite plass eg faktisk har til det. det meste ligg i stua vår og noko på soverommet. og ellers der eg har plass til det. men eg vil ikkje ha det slik. eg veit eg har det betre når det er reinare flater i leilegheita, når det er mogleg å lukka skapdører, når det kjem meir ljos inn fordi det er mindre ting i vegen og når det er lett å gjera reint. eg kan ikkje skryta på meg at det er slik no.

eg har ikkje noko bestemt tallmål, trur eg. det viktigaste er at lageret fortsetter å minska og at eg ikkje kjøper garn på sal heile tida. ull med meining, garnkontroll, kall det kva du vil.

eg vil òg ha eit meir bevisst forhold til garnet eg kjøper. eg er mest glad i å strikka med ull og eg heier på alle som produserer garn frå norske sauer – derfor burde dette vera høgast på lista når eg skal kjøpa garn. det er jo ikkje såå vanskeleg å sjå på banderolen (den papirdingsen rundt eit nøste) og sjå om det står «100% norsk ull». for dei som lagar garn av norsk ull skriv det gjerne. mens dei som ikkje gjer det skriv berre «ull» eller kva anna fiber/dyrehår som er i garnet. og klistrar gjerne eit par flagg på, berre så me skal tru det er norsk. klassisk. fjell og fjordar, sau og bunad – det selger.

men, altså, no spora eg litt av! eg vil eigentleg kjøpa minst mogleg, for eg har mykje meir garn enn to personer hadde rukket å strikka opp om dei verkeleg strikka på ut året. det seier litt. og eg har kjøpt inn nok av kvar garn/farge til å laga eit heilt plagg som passer ein lang kropp. så eg har ikkje noko unnskyldning i at eg berre har litt av kvar type og farge.

ellers vil eg strikka meir til meg sjølv, men tenkja litt over kva eg faktisk treng. i år vil eg gjerne få strikka nokre jakker. eg er frysepinn deluxe, og må ha lag-på-lag-ull. ellers er det kanskje lurt å tenkje på å strikka seg ein kjole til og eit skjørt, så eg kan gå med heimelaga garderobe i finare selskap. og ikkje kjøpa det. det har eg blitt flinkare til det siste året.

kva tankar har du om strikkeåret 2017? har du spesifikke mål, eller meir diffuse?

veke 1 (og mange tanker).

det er første veka i eit nytt år. ein del av meg er litt i halleluja-stemning som alle andre; nye sjansar til å gjera det ein alltid har hatt lyst til å gjera, bli det ein alltid har hatt lyst til å bli og indoktrinera nye vaner. ein annan del av meg er litt sånn.. realistisk. den første dagen i eit nytt år er jo berre ein dag. det er dagen etter nyårsaftan. jovisst har ein fri, men det er eigentleg det einaste som gjer den spesiell. det er viktig å hugsa på at 1. januar alltid er ein «imorgon», som alle andre «imorgonar».

men når det er sagt har eg likevel nokre tankar om dei neste 365 dagane – eigentleg dei neste 36500 dagane – som eg tenkte eg skulle dela med dykk. eg veit ikkje om eg vil kalla dei mål; eg trur heller eg kallar dei vaner. so, here goes:

  • eg vil gjera det vanleg for meg å gå ein tur kvar dag, enten det er to timer på sundagar med sambuaren eller om det er tjue minutter for å rekke å få litt lys på kroppen i dette mørke landet. eg har så godt av det på kanskje ti ulike måter.
  • eg vil gjera det eg kan for å dette året, og alle andre år framover, ha ein frisk kropp. eg har erfart at eg kan gjera mykje for at eg ikkje skal ha så vondt i ryggen og gjera mykje for å minska dårlege perioder i sinnet.
  • eg vil setja pris på sagene, som er området eg bur på i oslo. for det er fint her. og ein dag bur eg kanskje ikkje her mer, og då veit eg at eg kjem til å sakna det. så eg vil sjå på sagene som ein god ven; eg vil vitja ho regelmessig, stole på ho og vera nyfiken på kva som skjer for ho for tida. me har akerselva til turgåing og masse fine plasser å sitja ned om ein vil ha ein kopp te. også har me verdas finaste lille bokhandel sagene bok & papir. dra dit.
  • eg vil slutta å vera så avhengig av ting. tryggleik, mobiltelefonen og godteri er nokre av tingene. det innebærer å tørre å gå ein tur når det er mørkt ute. det innebærer å ikkje leggja mobiltelefonen på bordet med ein gang ein er på besøk hos nokon og generelt ha den i eit anna rom (når ein sit på mobilen medan ein er med andre sender ein ut eit signal om at mobiltelefonen er viktigare enn deg, akkurat no.) det tyder å ikkje ha godteri i skåpet heime, og heller setja pris på det meir og eta det når ein feirar noko. eg har brukt det meir til trøyst. og eg har funne ut at når eg er for redd, når eg brukar mobilen for mykje og ofte og når eg et mykje sukker så gjer eg mindre av alt det andre eg skreiv i dei føregåande punkta. alt med moderasjon, altså.
  • eg vil vera mindre hard med meg sjølv om eg har ein dårleg dag. det er ok å ikkje ha berre gode dagar og berre tenkje positivt – eg har tross alt brukt mykje tid på å takla og kjempa mot depresjon det siste halvanna året (og hatt det i mange perioder før det). det er ein del av meg som eg trur kjem til å liggja der lenge, men det betyr ikkje at kristin = depresjon. eg er så mykje meir.
  • eg vil prøva hardt for å faktisk sjå alt det eg klarar å gjera. eg meiner – i fjor ville bergen strikkefestival at eg skulle halde ein workshop på festivalen deira. fordi eg er flink til å ta bilete og inspirera andre. og eg vil prøva å klappa meg sjølv på ryggen, sei at eg faktisk kan noko og skriva fleire setninger som den forrige for meg sjølv. det er lov å vera stolt!
  • eg vil jobba meir. eg slutta i fulltidsjobben eg fekk rett etter mastergraden min ifjor etter å ha jobba der eitt år. fram til no har eg leita etter jobber, utan å heilt vite kva eg vil gjera. eg vil berre trivast, vera til nytte og ha ein normal kvardag. leggja det forrige årets triste dagar bak meg. for eg kan så mykje og eg vil vera med å bidra! eg har fått ein liten jobb, men har kapasitet til meir.

kva tenkjer de om det neste året? har de bestemte mål, nokre tankar eller kanskje ingenting? eg vil gjerne høyra om det! eg vonar at de alle har hatt ein fin start på året. 🙂

ei kanne bli-frisk-te, takk.

9. des dei siste dagane har vore 100% innetid. eg har vore lite sjuk i år, men dei siste dagane har eg vore nedsylta i forkjøling. sidan då har eg vore inne, kikka etter garn på nett (mest madelinetosh og tweedy todd denne veka, visst), laga kopp etter kopp med te og prøvd å strikka litt (i det minste). 9. des

ei julegåve til er ferdig. dette er min tredje vinterseilergenser frå pickles, og eg likar så godt å strikka gensere i dette garnet! eg vaska min eigen i maskin for første gong her om dagen, og det gjekk veldig fint. på toppen ligg eit nøste frå gregoria fibers som eg fekk fordi ho har sponsa neste episode av strikketerapi sin giveaway-premie. fine folk, altså!  neste episode er litt utsatt fordi eg høyrast ut som ein tett elefant, men så snart eg kjenner meg betre (og det er litt ljos ute) skal eg få filma episode 5! sjukt stas å ha over 300 abonnentar på youtube allereie! supertakk til alle som vil sjå på. ❤